. . .

کسی که شعری می نویسد

بی واسطه

از ملاقات خدا برگشته است

    *        *         *

 من شاعران را

 بیشتر از شعرهایشان دوست می دارم

ـــ آنکه خورشید را

 در تکه تکه ی ورقی به تو هدیه میکند

شب را در خلسه ی شمعی

غل خورده است ـــ

          *‌‌‌        *        *

نه من تب نکرده ام

واین ها هذیان نیست

نشان به این نشان

که تو مادر تمام شعرهای منی

 و من مادرم را

بیشتر از

           بیشتر از

                      بیشتر از

دوست می دارم

                              

                                    شایان   

                  

/ 7 نظر / 23 بازدید
عاطفه

سلام .از اين که به من سر زدی ممنون! بابا انصاف هم خوب چيزيه!!!واقعيت اينه که هيچ وقت به شعرام به چشم شوخی نيگا نکردم.ولی خوب تو اين زمینه موافقم!اين مثنوی مال دوران جوونيمونه!!فقط به صداقتش ايمان دارم.وگرنه خيلی وقته قطارمون رو خط غزله..!!باز هم ممنون از نظرت!راستي توی پيوندای روزانه اضافه تون کردم.باز هم سر بزن!.

عاطفه

سلام.يه اعتراف!نسبت به اين شعرت حسوديم مي شه!!آخه خيلی قشنگه!اميدوارم يه روز بتونم اينطوری بنويسم

سردار

شايان. نبوغت سرشار... فکرت قابل ستایش ...آینده ات درخشان...هدفت مقدس خواهد بود آحسنتکم

راشد فلاحی

سلام زیبا بود و احساس کردم چند حس مربوط به چند بازه ی زمانی را ترکیب کرده بودی تو که از ملاقات خدا بر می گردی چرا ازش نپرسیدی... بگذریم کاش این ترم لعنتی تموم بشه و بتونم بیام پیشت

شايان

برای راشد عزيزم آخه تب ترانه... گل بهانه... شاعرانه.... جوانه من من هم دلم برات اینقد (.) شده این همه شعر تازه داری خوب بزن تو وبلاگ گشتیم نبود... ولی بگرد... شاید باشد شعری که کتابت نگاه توست باید باشد اینو همین الان فی بداهه گفتم بد نیست اما . . . . . . . . . . . . . .. . . .

ابوالفضل فرخی

يادم رفت که چی می خواستم بنويسم هرچند که انقدر شعرت زيباست که باز هم يادم بره که چی می خواستم بنويسم تبلور احساست را ذر صفحه اين نماد غير اومانيستی تبريک می گم شايان روزگاری شاد و احساسی هميشه جوشان و زاينده برات ارزو می کنم.

ضحا قديری

از اشعار زيبای شما مستفيض شدم.بخصوص بند اول اين شعر. اما بر خلاف شما من بیشتر به خود شعر اصالت میدم تا شاعر.«ما درون را بنگريم و حال را/نی برون را بنگريم و قال را»