این شعر کوتاه را در کنار سلام بلندی که لهجه کردی دارد می‌سپارم به فرزاد حسنی دلنشان که صدای آواز خواندن کردی‌اش از پشت گوشی تلفن هنوز در روزگارم ادامه دارد.

عکس مراسم عقدش در جماران، روزم را ساخت و تهران تلخ این روزهایم را مثل گیلاسی شیرین به خانه برگرداند. 


*

خوشحالی

با همه رنگ‌هایش

روی ریسه
لامپ‌ها نشسته است.



من بی‌هوا می‌رقصم

و به تو نگاه می‌کنم

که خنده‌ات

هوش از سر دست‌هایم برده است.



بخند عزیزم.

بیشتر بخند.

و کمک کن گیلاس‌ها زودتر به تابستان برسند.



بگذار امشب

مثل عطری

از هوای جهان

بیرون بزنم.

/ 4 نظر / 55 بازدید
بهار

مثل همیشه شیرین بود. شعرهات تابستونا شیرین میشه

خالدی

سلام شعر زیبایی بود. این قسمت شعر که بگذار امشب مثل عطری از هوای جهان بیرون بزنم. خیلی خوب بود

محمدرضا کمالی

ای ولا حالا چرا فرزاد حسنی، منم بلتم کوردی بخونم برات داداش