اولين تراوش

  دست های وحشی من

  وچشم های میشی تو

  اینجا تمام تصویر ها به فاجعه میزند

                                             شایان

/ 3 نظر / 17 بازدید
جواد

پينوکيو که مرد خدا گريه اش گرفت / بيچاره وقت مرگ دماغش شكسته بود

ابوالفضل فرخی

شايان وقتی که شعراتو می خونم احساس نفس کشيدن تويه کوهستان بهم دست ميده خدا نکنه يه روز مخزنه اکسيژنت با ما نا مهربون بشه.

vafaaa

کوتاه و زيبا آخرين جمله خيلی چيزارو معلوم ميکنه