و حتی در حریم ما . . .

تو هم مومن نبودی

 

از تموز تا نیسان !

تـــابستان اینسال چند مجازآورد - وبلاگ - در بررسی و معرفی ادبیات کردی و هورامی گشودن گرفت ، از آن روی من نشانی آنها را در این رقم بر صحیفه آورده ام تا مگر دوستان خوبم را مجال همی فراهم آید و بدینسان دست یازی آسان تر برای ایشان مهیا بادا .

                                         *.*.*.*    

کانون نویسنده گان هورامان                              www.pav.blogfa.com

انجمن شاعران کردستان ایران                    www.komakal.blogfa.com  

  .*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.*.

 و . . .   

.......................................................................................

* اندر این باب توضیحی ندارم!

 شـــعری کهنه و دلازار که به سفارش دوستان هم مکتب در این مجاز آورد می نگارم تا بل حکایت این روزهای دانشکده را روایتی باشد از بهر ملاطفت آشنایان.

دلم می گیرد از تهران و این اوضاع ناجورش
شراب تلخ می خواهم که مردافکن بود زورش
نبودی تو اگر ، اینجا چه علامه چه سربازی
چه فرقی داشت دانشگاه آزاد و پیام* نورش
تویی علامه و ما همّه دانشجوی تو‌ هستیم
واین دانشکده بی تو نمی ارزد به کنکورش
و هر کس واحد مردم شناسی اوفتاد آگاه شد
ز مردم ، مردم چشم تو بود استاد منظورش
خیار و ماست باور کن اگر باشی الویه ست
و طعم زعفران دارد اگر باشی تو کافورش
قلم از دستشان افتاد و محو دیدنت گشتند
شفیعی ها ، نشابوری و قیصرها ، امین پورش
بیا ای مادر دانشکده ، بابای دانشگاه
مگر درمان شود اوضاع دانشجوی رنجورش

  
نویسنده : شایان ربیعی ; ساعت ۱٢:٤٢ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۱۸ مهر ۱۳۸٦
تگ ها :